De volgende gedichten zijn gemaakt door Bert van der Linden.
Ik ben blij dat hij ze met ons wil delen.
Hij heeft ze geschreven voor zijn vader die de ziekte van Alzheimer had.
Bert..... Bedankt !!!!
tussen dove, blinde muren zwijgen stilaan al zijn zinnen vervagen heden en verleden in schaduw en trage dood
verbleken mens en dingenin tijdloze uren tot grauwe schimmen
leeft hij in niemandslandwaar Alzheimer koning is zijn schrale lijf van geest
en ziel beroofd
(2004)
nog hoor ik zijn
vertrouwde stem
die op de rand van
mijn kinderbed
dag en ziel verstilde
nu roept hij slechts
gedoofde verhalen
terug in de tijd
kruipt zijn schaduw
in holle woorden
lege zinnen
huist zijn broze stem
nog dieper in mij
bemoste paden
langs schaduwrijke bomen
lopen als fluweel
verzachten onze voeten
over geurende aarde
in zichzelf gekeerd
zoekt hij op zulke dagen
naar cantharellen
schuilend in tere dromen
loop ik aan mijn vaders hand
(2005)
zachte zinnen verbrokkeld tot kruimels woordendwalend in lege rusteloze dagenhet licht gedoofd in vroege jaren weer ontstoken het broze lichaam uitgewoond, zijn oude ziel verstild nog een schim van wie hij wasop weg naar huisvanwaar hij kwamzijn doolhof al geruisloos verlaten (2003)
dwalend in lege rusteloze dagenhet licht gedoofd in vroege jaren weer ontstoken het broze lichaam uitgewoond, zijn oude ziel verstild nog een schim van wie hij wasop weg naar huisvanwaar hij kwamzijn doolhof al geruisloos verlaten (2003)
het licht gedoofd in vroege jaren weer ontstoken het broze lichaam uitgewoond, zijn oude ziel verstild nog een schim van wie hij wasop weg naar huisvanwaar hij kwamzijn doolhof al geruisloos verlaten (2003)
nog een schim van wie hij wasop weg naar huisvanwaar hij kwamzijn doolhof al geruisloos verlaten (2003)
op weg naar huisvanwaar hij kwamzijn doolhof al geruisloos verlaten (2003)
zijn doolhof al geruisloos verlaten (2003)
bij de eerste tonen
opent hij zijn ogen
beweegt zijn hand
gelaten mee
maar bij de laatste
koorgezangen
dooft zijn gloed in
eigen leegte
fluistert zijn lijf
een zacht vaarwel
(2006)
aarzelend blijft hij
bij het orgel staan
zijn handen betasten
nog vloeiende klanken
bij elkaar
op zijn gelaat glijdt
een glimlach
verzacht en verstilt
de laatste melodie
soms weet een liedje
haar nog te raken
neemt haar glimlach
me lonkend bij de hand
dansen we samen
weer in vroege jaren
al zwierend en zwaaiend
een oude Weense wals
Cecilia steeds las hij de eerste bladzijverloor zijn hoofdgeruisloos allewoorden wat later las ik hem nog kleine stukjes voor, stamelde hij soms zacht bewogenmooi, heel mooi na zijn dood heb ik het boek weemoedig uitgelezen zag hem samen met Cecilia lopen weer fluitend langs groene dreven gaan (2005 ,n.a.v. Ik zag Cecilia komen, van Felix Timmermans)
klik op het boek om te bestellenOma in de zomerwei
Petra en mama gaan op bezoek bij oma die in de Zonnewei woont, een verzorgingstehuis. Als ze aankomen staat oma bij het raam, maar ze herkent Petra en mama niet. Pas als Petra buiten een liedje zingt, lijkt oma zich iets te herinneren. Jaak Dreesen
klik op het boek om te bestellenSofie en de vergeetziekte
Sofie wil naar het buitenland.Samen met haar oma.Die heeft een vergeetziekte.Sofie hijst oma in haar rolstoel.En dan gaan ze samen op pad.Hermine Landvreugd
klik op het boek om te bestellenBetoverd
Sanne moet loten verkopen voor een goed doel en belt aan bij een huis. Voor het raam hangen twee levensgrote griezelige heksenpoppen. Een oude vrouw in een vuurrode lange jurk met glitters doet open en ze trekt Sanne naar binnen. Het vrouwtje lijkt zelf wel een heks. Ze zegt vreemde rijmpjes, geeft Sanne een glas limonade met een vorkje erin en is haar eigen naam vergeten. Sanne vindt het eigenlijk best eng, maar als de vrouw haar vraagt nog een keer langs te komen, belooft ze dat. Stom, want wat je beloofd hebt, moet je doen. Toch gaat zede volgende dag naar Janne toe en de dag daarop weer. Al snel kijkt Sanne uit naar haar bezoekjes aan de oude vrouw, Janne is lief, ook al doet ze soms gekke dingen. 'Pas maar op,' zegt Sannes vriend, 'het lijkt wel alsof die heks je betoverd heeft.' Maar misschien is ze gewoon af en toe in de war... Anne Takens
klik op het boek om te bestellenWat ik vergat
Elmer woont met zijn moeder - stilletjes. Zijn vader is al jaren weg, en naar opa in Huize De Zon gaat Elmer liever niet meer mee. Opa zegt helemaal niets meer. Dan spat Zosja opeens hun leven binnen. Zonder pardon trekt zij Elmer mee in de drukte en de gezelligheid van het grote Pools-Nederlandse gezin bij haar thuis. Familie moet je niet verwaarlozen, zegt Zosja: daarom ontwikkelen ze samen een plan om opa weer te laten praten. Ook Jackson, Zosja's grote broer, laat Elmer niet links liggen. In zijn vreemde Engelse mengelmoestaal zegt hij soms zomaar precies waar het om gaat.Wat ik vergat is een verhaal over banden: familiebanden, vriendschapsbanden, maar ook de banden die horen bij een stoffige recorder - met een stem uit het verleden. Een band met het verleden?Edward van de Vendel & van de Vendel
klik op het boek om te bestellenAnna Maria Sofia en kleine Cor
Kleine Cor maakt iedere dag een wandelingetje met Anna Maria Sofia. Ze hebben een vaste route . Cor is wel klein, maar toch is hij het die op de oude Anna let. Hij weet al heel veel over het leven van Anna, zelfs dingen die zij vergeten is. En dat zijn er erg veel.Edward van de Vendel
klik op het boek om te bestellenEnkeltje Afrika
De elfjarige Kit woont bij haar oma in huis omdat haar vader tijdelijk als arts in Afrika zit. Hij doet daar belangrijk werk, dat begrijpt Kit heus wel. Maar dat neemt niet weg dat ze hem soms erg mist! Gelukkig beleeft ze genoeg leuke dingen op school en heeft ze het met haar oma hartstikke gezellig. Toch is er iets waar ze zich zorgen over maakt. Haar oma doet soms vreemd, zo vergeetachtig... Kit probeert er maar niet al te veel bij stil te staan. Maar dan gebeurt er iets waardoor ze echt beseft wat er aan de hand is. De schrik slaat haar om het hart. Wat moet ze nu? Samen met haar vrienden bedenkt ze een plan... Petra Cremers
klik op het boek om te bestellenDe negen munten van Marthe
Lena is zonder dat haar ouders het weten een week alleen thuis. Eerst vindt ze het spannend, maar dan toch ook wel erg eng. Vooral als ze denkt dat er 's nachts een dief rondloopt. Op klaarlichte dag worden in het dorp van Lena fietsen gestolen en de juwelen van de oude mensen in het bejaardentehuis zijn ook niet veilig. Julia, een bewoner van het tehuis, weet wie de dief is. Maar, omdat zij dement is en vaak het 'nu' en 'toen' doorelkaar haalt, wil niemand haar geloven, Behalve Lena. Zij gaat, met gevaar voor eigen leven, achter de dader aan.M. Aerts
klik op het boek om te bestellenHet geheim van het zeehondenjong
Wessels opa is vergeetachtig en doet soms rare dingen. Zoals ruziemaken over de afwaskwast, of in zijn blote kont patat gaan halen in de snackbar van het zwembad. Wessel vindt het niet erg. Hij is gek op zijn opa en trekt veel met hem op. Als ze op een avond samen een wandeling maken, gaat opa er ineens als een speer vandoor, Wessel vindt hem terug in het Amstelpark, op de plek waar vroeger de zeehonden zaten. Opa wil alleen mee terug naar huis als Wessel hem belooft dat ze de zeehonden zullen opzoeken in hun nieuwe verblijfplaats. Maar dat heeft heel wat voeten in de aarde...Erna Sassen
klik op het boek om te bestellen
oma's huizenhoge appeltaart
Mijn oma is niet zo'n rimpelige oma. Ze is heel bijzonder, Ze draagt gympen met gele veters en lacht heel hard. Ze herinnert zich nog heel veel - zoals melkkarren en speciale liedjes en hoe ze haar huizenhoge appeltaart moet maken. Maar soms is haar geheugen niet zo goed.... Laura Langston
De schrijfster Bette Westera Slaagt met vlag en wimpel.
Ze wint met haar boek oma's rommelkamer de vlag en wimpel prijs.
Uit het Juryrapport van de Griffeljury 2006: 'Bette Westera krijgt een Vlag & Wimpel voor Oma's rommelkamer. Het is een warm portret van de bijna jaloersmakend hechte vriendschap tussen Sofia en haar oma Zwaantje, die steeds meer last krijgt van vergeetachtigheid. Het is ontroerend om te lezen hoe zowel Sofia als oma Zwaantje uit liefde voor elkaar de naderende dementie van oma ontkennen. De jury vindt het knap dat Westera het droevige thema toch vol humor heeft opgeschreven.'
Oma's rommelkamerBette Westera
De telefoon gaat. Het is mama.
‘Hoe is het met de kalkoen?’
‘Goed,’ zegt Sofia. ‘Hij is dood en hij ligt in de koelkast. Brengen jullie een cadeautje mee?’
‘Natuurlijk.’
‘Wat dan?’
‘Dat zeg ik niet. Dat is een verrassing.’
‘Wij hebben ook een verrassing,’ gniffelt Sofia. ‘Een hele leuke, maar ik zeg niet wat het is.’